İşte Necati Doğru’nun “ Bavulcu pusucular kendinize sorun!” başlıklı yazısı:
“Hayatınız, varlığınız hep egemene, ünlüye, iktidara, darbeciye, kutsala amigoluk yapmakla geçti. Nâzım Hikmet’in “Sen bu kavgada bir nokta, virgül bile değilsin...” diye giden şiirine bile sarılıp yazılar yazdınız. 27 Mayıs darbesi sonrası “kralın mahkemesinde” yargılanıp idam edilen Başbakan Adnan Menderes’in idam kararının altında hukuki dayanak olarak babalarınızın darbe şakşakçlığı yapmış yazılarını görmezden gelip, bavuldan çıkma listelerde benim adımı “Kullanılacak-faydalanılacak gazeteci” diye yazdınız.

Cevabınızı aldınız.

Geçti, gitti.

Pusucular!

Ellerine bavul verilmişler!

Aydın ve gazeteci duruşunuz için kendinize şu önemli soruyu sorun; “7 yıllık balyoz bavulu dururken Ergenekon’a ne gerek vardı?”

Toprağa gömülü LAW’lara!

Gecekondudaki bombalara!

Generalin hatıra defterine!

Arınç’a suikast üfürmesine!

Toplu mezar kazılarına!

Islak imza kovalamacasına!

Kozmik oda aramasına!

Yazar, çizer, profesör, doçent, rektör, eski polis müdürü, yüzbaşı, albay, avukat; önüne kim gelirse tutuklayıp Silivri’de mahkemeler kurmanın anlamı, gazetede otururken ayağınıza kadar getirilen “bavullu balyoz planı” ile hiçleşti, fersudeleşti, pörsüdü gitti.
***

Diyorum ki!

Önünüze bavullu balyoz geldi.

Aç bavulu dediler.

Bavulu açtınız.

Sorma, yayınla dediler.

Şüphelenmeden yayınladınız:

Cami bombalanacak.

Uçaklar düşürülecek.

200 bin kişi tutuklanacak.

Ve stadyumlara doldurulacak.

Laik ile dindar boğazlaşacak.

Dehşet... Korku... Kaos...

Ortam hazırlanmış olacak.

Ordu darbe yapacak.

O zaman bu Ergenekon davasında içeri alınmalara; birinci... ikinci... beşinci... onuncu diye giden operasyonlara, tutuklamalara, hatıra defterli darbe ortamı yaratma planlarına, toprağa gömülü LAW silahlarına, bombalara, Danıştay hâkimini vurmalara, önce yazıp şimdi unuttuğunuz işadamı Üzeyir Garih’i öldürmelere, Bülent Arınç’a suikast yapılacaktı tantanasına ne gerek vardı.

“Balyoz Planı” hazırdı.

7 yıldır bavulda duruyordu.

Önce bunu size yazdırırlardı. Ülkemize, demokrasimize, vatandaşın seçerek iktidara getirdiği hükümete ve ABD’ye gitmiş hocaefendinize karşı bir hareket için halkı nasıl korkuya, dehşete düşürerek “darbe ortamı yaratma tuzağı kurduklarını” öğrenmiş olurduk.
***

Bavulcu pusucular!

Siz sorun bu soruyu; “Madem ki bu korkunç olduğu kadar insanlık dışı; bu aşağılık olduğu kadar da mükemmel hazırlanmış Balyoz Planı 7 yıldır bavulda duruyordu” niçin bugüne kadar açıklamadılar. Önce “bavullu balyoz planı” nı sizin ayağınıza kadar getirip yayınlatsalardı; öbürlerine hiç gerek olmayacaktı.

Bavulcu pusucular!

Eski Marksistler.

Eski cuntacılar.

Eski Maocular.

Eski Yaser Arafatçılar.

Taze Wolfowitz’çiler.

Eskiden; “ordu- gençlik el ele” diye bağırışıp, “solcuyu solcuya vurdurtarak, sağcılar vurdu” diye yalan yaygaralarla darbe ortamı yaratma yardakçlığı yapmış olanlar; sizler bal gibi biliyorsunuz; Türkiye’de içinde devlet olmadan devlete karşı ayaklanma olmaz. İçinde ordu olmadan, orduya karşı kalkışma olmaz. Size bavulu getirenler devletin ABD’ye ve CIA’ya yaslanmış bir kanadı, devletin diğer millici kanadı ile iktidar kavgası yapıyor. Bunun için de elinize 7 yıllık bavulu vererek sizi kullandılar. Sizi kullanarak topluma pusu kurdular. Devletin bir kanadının cici gazetecisi oldunuz.

Sizden şehvetle faydanlandılar.

Bavulcunun metresi oldunuz.

Bir palabıyıklı kabadayıdan kaçıp, diğer palabıyıklı lünpene metres duran taşralı çaresiz kızlara benzediniz. Titreyin ve kendinize sorun: “7 yıllık balyoz bavulu dururken Ergenekon tiyatrosuna ne gerek vardı?””