Türkiye’nin Yarsav’ı da, HSYK’sı da, Yargıtay’ı da, Danıştay’ı da, yargıç ve savcılarının çoğunluğu da, Anayasa Mahkemesi de, bu “değerleri” korumaya and içmiş kişiler. Zaten üzerlerinde oynanan tüm oyunlar, tüm baskılar da, bundan kaynaklanıyor. Nasıl olur da, “ahlak, onur, saydamlık, laiklik gibi değerleri korursunuz” nefretinden.

Çünkü bu ilkelere bazıları, anlamsız olarak bakıyordu. Bazıları için bu ilke ve değerler, derhal kurtulunması gerekli anlamsız safralardı. Bazıları için neydi o “ahlak, dürüstlük, halka yalan söylememe” gibi ilke ve değerler? Hafızanızı yoklayın. Örneğin “Deniz Feneri” davasında Alman yargısı tarafından suçlanan kişinin, istifa etmesi istendiğinde, o mevkide oturmayı sürdürürdü. Onu oraya getiren siyasetçiye “neden soruşturma açılmasına izin vermiyorsunuz” dediğinizde, “duvardan taş söktürmem” derdi. Siyasetçi “param yok, çocuklarımı arkadaşlarım okutuyor” derdi, sonra çocuklarına gemi aldığı, şirketlere ortak olduğu çıkınca, dönüp sizlere “size ne, tasası size mi kaldı” derdi.

Sadece siyasetçiler mi? Bu “Cumhuriyet değerlerini” anlamsız görenler, alay edenler her yerde olabilirdi. Yılbaşı gecesi şohbenden zehirlenip, yaşamlarını yitiren gencecik çocuklar için, “çıplaktılar” imasını yapanlar da, bunlardandı. Kızı kaçak Kuran kursunda yaşamını yitirdikten sonra, “size ne, diskotekte mi öldü” diye soran adam da.

İşte Baykal’ın istifası sürecinde, benim dikkat ettiğim noktalardan biri de buydu. Belki de en önemlisi... Baykal geri gelir, gelmeli de. Gelmezse CHP yine gücünü toparlar, bir araya gelir. Bunların tümü olur. Ama bence önemli olan “onur, dürüstlük, ahlak, saydamlık, sorumluluğu kabul etme” gibi ilke ve değerlerin bazıları tarafından kullanıldığını görmekti. “O Cumhuriyet değerlerinin” halen geçerli olduğunu görmekti. Ve gördüm de.